26 de xaneiro de 1981

Cumpro vinte e oito case sen darme conta, algo invadida pola incerteza dunha cifra que me fai grande para ser nena e pequena para ser muller.

Volve en calquera día coma hoxe o sorriso da lembranza sobre as fotos da Ramoniña de Tono, fazuleira con ollos pillos, redonda porque lle comía sempre o bocadillo. E no flashback destas datas xurde tamén a tarta do segundo cumpreanos con apenas tentos para cortar un anaco, pero coa expresión que aínda hoxe conservo.

É cedo para balances pero xa é horas de decicións, de planos de situación, de parar un segundo e ver o que hai, o que atesouro, o que ansío e os treitos distintos que teño para camiñar.

Nun peto fondo e pechado con belcro gardo a vida vidida nas rúas de Compostela nas noites de inverno universitario; as prazas que escoitaron o eco das gargalladas, os amenceres cos pés inchados, e as noites de café cargado; gardo os reenganches na Facultade de Xornalismo, o rutómetro con Alexandra e Elena de viños e tapas condimentados con risas; tamén co ulido do mencía e a ironía dos vinte anos que estende e fai perdurable a súa maxia ata as portas do trinta.

E neste cumpreanos, para que a morriña non sexa nunca máis nada ca unha palabra fermosa, volvimos a Compostela as catro Beatles, a buscar o calor da conversa e da complicidade nunha lareira calquera da zona vella mentres fóra, coma sempre, chovía en Santiago.

Noutro peto, preto do corazón, gardo todo o que simboliza un anel de brillantes, traballado e limado durante moitos anos, tantos que son xa unha vida enteira. Cada cara desas pedras son momentos compartidos, ilusións postas nunha randeeira que se desboca ás veces e pisa o freo de vez en cando. O aloumiño de saber que alguén te quere, aínda que cadaquén o faga co seu propio manual de instrucións, aprobado por unanimidade. Esa calor é ó final o que aloumiña o corazón.

E mentres agardo o meu seguinte cumpreanos, a que outro ano pase por min, ou eu decida como pasalo, vou abrindo camiños ata agora descoñecidos, coa inseguridade e tamén coa emoción de como será o seguinte.