O sur
Unha viaxe fugaz levoume na fin de semana de ida e volta ao sur da Península. 
Coa pouca precisión que dá a velocidade de ir pasando sempre e non poder parar, fun reparando en todo o que vía, coma unha nena á que sacan da casa de pascuas en venres.
A morriña non é un sentimento galego, pero para os que estamos afeitos a vivir arrolados polo broar do aire nas pólas ao pé da casa, pasar ao carón de Seseña produce un certo desacougo difícil de describir.
Seseña é a urbanización nacida da nada e máis dos movementos político-urbanísticos dun empresario que se fixo millonario sen saber a penas sumar. 
O construído é agora un sitio no que moita xente terá o seu fogar. Non sei que é o que fai o fogar, seguramente a xente que está dentro da casa contigo e a enerxía que flúe nesas relacións. Porque se é o ambiente externo vivir en Seseña debe ser o máis parecido á vida anónima e mecanizada.
4 comentarios:
Durante as últimas décadas, en España movidos polo único sector en que unha persoa se pode facer rica sen saber facer nada especial, esqueceuse que todos os asentamentos humanos feitos ó longo da historia (e da prehistoria) tiveron unha cousa en común: foron feitos nun lugar onde había algo, un recurso (ou varios) que permitían ou aconsellaban vivir alí, aproveitando ese recurso. Esas urbanizacións e cidades artificias do ladrillazo están condenadas a seren ou cidades fantasma (como son moitas vilas turísticas durante boa parte do ano) ou barrios marxinais, de personas desarraigadas xa non respecto á terra, senon respecto á sociedade.
Plantexas unha boa reflexión, Vanessa. Cada quén sacará as conclusións que se tercien; pero os que somos de aldea (coma min) sempre nos preguntaremos como é posible que agonicen lugares que se perciben cheiños de vida e se tente dotar de vitalidade espazos que -a todas luces- son inertes...
Un bico
Unha auténtica vergoña, pero por desgraza cousas así déronse e seguense a dar neste noso pais, tes razón, o fogar está dentro pero o de fora axuda ben pouco.
Bicos.
Hai moitas Seseñas na Península, no norte e no sur, no este e no oeste e moitos ignorante que se fixeron ricos á súa conta.
O do fogar é outra cousa. Para tí e para mín pode ser o mesmo, pero só son sentimentos e opinións subxetivas. Hai moita xente polo mundo dando voltas na búsqueda dese tan ansiado fogar, e deciden asentarse segundo as súas posibilidades, o traballo, etc... para crear un fogar de portas para adentro, nun lugar que de portas para fóra lles sexa cómodo.
Bicos
Publicar un comentario en la entrada