Educación segregada

Educación é o que queda despois de esquecer o que se aprendeu na escola, dicía Albert Einstein.

Todo canto está nos libros pode aprenderse sen necesidade de escolarizarse, porque os libros teñen -de momento- liberdade de movementos para esparllase alén das aulas regladas. Sería digno doutro debate a necesidade de manter unha institución coma a escola, tal e como se desenvolve hoxe en día, aínda que haberá a quen só a existencia do debate lle resulte anarquista e ácrata.

Pero neste momento semella que todo canto sae dos libros é coñecemento e formación, e tamén que para telas é imprescindible pasar polos libros.

Todos os que temos vellos temos na casa a xente que non foi á escola máis ca cando chovía e non estaba tempo para chamar as vacas polos colados. Aínda así son xente con cultura, con mundo, con coñecementos e con todo o que cómpre ter para vivir unha vida feliz. Tiveron, iso si, as relacións humanas que se aprenden na escola e fóra dela, pero que no seu tempo de nenez tiñan na escola un punto fixo de encontro.

Estos días a nova presidenta do tamén novo parlamento vasco dicía nunha entrevista televisada que ela mandaba aos seus fillos a un colexio só de homes "porque está demostrado que las niñas alcanzan antes la madurez, y creo que a ellos les beneficia respectar esos ritmos".

Seguramente hai grandes persoeiros da pedagoxía que abalen esta teoría de separar homes e mulleres para ensinarlles a vivir. Logo, cando os boten de veras á vida sorprenderanse de que non se entendan.
*A viñeta non ten desperdicio. Sinto que non se poida ver máis grande porque ben paga unha análise. Tentarei buscala máis grande ou que poida ampliarse porque ten o seu aquel.

Intelixencias femininas.

Poucos estudos distinguen entre a intelixencia común e a intelixencia emocional.
Segundo o texto desta noticia, a intelixencia emocional é a capacidade de recoñecer e manexar sentimentos propios e alleos, e aínda que a inclusión do concepto "manexar" nesa definición achega certa sombra de cinismo, asocio case involuntariamente ese tipo de intelixencia maiormente ás mulleres ca ós homes, coma se nós tivesemos máis esperto ese lado do xogo humano.

Agora ben, se aquelas que teñen a sorte de que a natureza as dotase cunha elevada intelixencia emocional son tamén posuidoras dunha especial tendencia ao placer sexual... definitivamente o mundo é unha inxustiza! un reparto desigual e acumulativo das riquezas inmateriais, non contentos xa con que quen ten algo habitualmente non ten algo só.

Para as que tedes a sorte de ser emocionalmente intelixentes e gozar de xeito máis intenso dos praceres da carne, parabéns!

Para as que aniñades durmida a capacidade de manexar sentimentos propios e alleos e ademais mantedes unha vida sexual rutinaria non queda máis ca dicir que o reparto de calidades aos humanos ha beneficiar outros aspectos, aínda que estes nunca sexan obxecto de estudos tan morbosos coma este.

Xa dicía Sabina, hay mujeres que van al amor como van al trabajo.
Pero tamén dicía hay mujeres que tocan y curan, que besan y matan.
Eu escollo a segunda, aínda sen saber con que tipo de intelixencia me dotou a natureza.

Astenia primaveral... ou maulitis

... E así como importantes son as palabras porque dan identidade tamén son armas que estigmatizan, cuadriculan, e etiquetan.

Movémonos nun tempo no que todo ten o seu nome que encasilla conceptos, diagnósticos e tratamentos. A maulitis que a todos parece invadirnos nos cambios de estación é para os prescritores de fármacos unha astenia primaveral en toda regla.

Din os médicos que a tal astenia primaveral se caracteriza pola aparición dunha inexplicable tristura, irritabilidade, falta de apetito, tensión arterial baixa, debilidade muscular, cansazo, ausenza de interese sexual, malestar xeral,... ou o que na miña terra se entende como maulitis modorrenta.

Certo que algo deses síntomas debe haber no ambiente, asociados ao calendario, porque pesan os ollares cansos, os días longos, os traballos tediosos feitos baixo a treboada de maio, e a incerteza de se vén o verán ou volve a neve.
Extráñame que a doenza estacional non remate en -ite, visto que maulite non é termo científico dabondo para formar parte do calendario de vacinas.